شونه ی کی مرهم هق هقت میشه دوباره / از کی بهونه می گیری شبهای بی ستاره

برگ ریزونای پاییز کی چشم به رات نشسته / از جلو پات جمع میکنه برگای زرد و خسته

کی منتظر می مونه حتی شبای یلدا / تا خنده رو لبات بیاد شب برسه به فردا

کی از سرود بارون قصه برات میسازه / از عاشقی می خونه وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون چشماشو رو هم میزاره / نکنه ستاره ای بیاد و یاد تو رو نیاره

نکنه ستاره ای بیاد و یاد تورو نیاره

.......

اما حالا .....